Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9108 K.2020/3177

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın Cumhuriyet Sucukları üreticisi olan katılan şirket yetkilisi tanık ...’ı telefon ile arayarak ürünlerinin taklitlerinin piyasaya sürüldüğünü, bunların yerini gösterebileceğini söyleyip katılan yetkilisinden 2000 TL para talep ettiği, duruma inanan katılan şirket yetkilisinin sanıkla buluştuğu ve 1.800 TL para verdiği, sanığın parayı alıp ortadan kaybolması üzerine katılan yetkilisinin sanığın gösterdiği adrese gittiğinde buranın bir lokantaya ait depo olduğunu anladığı,

sanığın bu şekilde katılanı dolandırdığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamış, Ceza Muhakemesinde Uzlaşma Yönetmeliği 7/12. madde ve 31/7. madde uyarınca sanığa yapılan tebligatın ve uzlaştırma usulünün yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.