KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/9158 E., 2020/2997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK.'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın askerlik arkadaşı olan katılanı telefon ile arayarak, teyzesinin çocuklarının kuyudan altın bulduklarını, bu konuda kendisine ortak olup olamayacağını sorduğu, katılanın altınları görmek üzere Nazilli ilçesine gelerek, sanık ve sanığın teyzesinin çocukları olarak tanıttığı fakat açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... ve ... isimli şahıslar ile buluştukları, daha sonra birlikte ormanlık bir alana gittikleri, sanığın civarda bulunan bir evi teyzesi ile ... ve ... isimli şahısların evi olarak gösterdiği,
... ve ... isimli şahısların katılana "2-3 kilo kadar bir küp içerisinde altınların olduğunu belirttikleri, altınların varlığına inanan katılanın aynı gün İstanbul'a geri dönerek, para ile borç olarak temin edip, Nazilli ilçesine tekrar geldiği, sanıkla buluşup, 30.000 TL parayı sanığa verdiği, sanığın altınları teyzesinin evinden alıp geleceğini, birlikte İstanbul'a gideceklerini, iki kişilik bilet almasını söylediği, katılanın otogardan iki kişilik bilet alarak sanığı beklemeye başladığı, fakat sanığın bir daha gelmediği, müştekinin şüpheliye telefonla ulaştığı, şüphelinin müştekiye geleceğini söylediği,
sonrasında da telefonuna ulaşamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında, katılanla görüşmediğini, kendisinden para almadığını, Nazilli İlçesi’ne hiç gitmediğini belirtip, suçlamaları kabul etmemişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanı doğrulayan HTS kayıtları, teşhis işlemleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit görüldüğü gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/9158, K. 2020/2997, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama