Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9247 K.2021/383

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın kullanmakta olduğu cep telefonunu arayan şahsın kendisini İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde görevli başkomiser olarak tanıtarak, kredi kartı ve tüm hesap bilgilerinin terör örgütü tarafından ele geçirildiğini, devamında telefonu kendini savcı olarak tanıtan şahsın sanığın banka hesabına para yatırması talep ettiği, katılanın 3.730.00 TL ‘yi sanığın banka hesabına yatırdığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında; hesabın kendisine ait olmadığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmişse de;

kredi kartı teslim fişi aslı üzerinde yer alan imzaları üzerine yapılan incelemede eslim fişindeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olduğu görüş ve kanaatinin bildirildiği 26/03/2014 tarihli ekspertiz raporu, HTS kayıtları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, banka cevabi yazıları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

ancak suç tarihinde yürürlükte bulunmaması nedeniyle eylemin sanık lehine olan TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında kaldığından basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.