KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/9256 E., 2019/2638 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 157/1, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet (ayrıca sanık ... ve Kemal hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbiki
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar Kemal, Ramazan ile Tuncay tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklardan Tuncay'ın müştekinin müdürü olduğu Truva Kafe isimli işletmede kasada bulunan tanık Metin'den kuruyemiş alarak parasını vermiş gibi yaptığı, diğer iki sanığın da tanığı oyaladığı, sanık ...'ın vermediği paranın üstünü isteyerek aldığı, kasada açık çıkması üzerine güvenlik kamerası görüntülerinden 160 TL'yi sanıkların haksız yere aldıklarının anlaşıldığı, bu surette dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,
1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen 10/07/2018 tarihli mahkumiyet hükmünün, 11/10/2018 tarihinde sanığın sorgusunda beyan ettiği mernis adresinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi geçtikten sonra 05/11/2018 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar Kemal ile Tuncay hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;
Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, müşteki beyanı, CD çözüm tutanağı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/9256, K. 2019/2638, 21 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama