Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/971 K.2019/6760

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 05/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılanın cezaevinde tanıştığı, sanığın eskiden sigortacılık işi ile uğraştığını, cezaevinden çıktığında katılanın emeklilik işlemlerini tamamlayarak emekli yaptıracağını beyan ederek farklı tarihlerde 5.000 TL civarında para aldığı ancak sanığın cezaevinden çıktıktan sonra katılanın emekli işlemlerini gerçekleştirmediği, katılanın şikayetçi olması üzerine de paranın 1.000 TL sini posta yoluyla katılana iade ettiği, katılanın kısmi iadeyi kabul etmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda, sanığın savunması, katılanın ifadesi ve tüm dosya kapsamında, sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda aynı kişiye karşı birden fazla suçun işlenmesi karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.