Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/10493 K.2019/15613

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın serbest muhasebeci olduğu ve katılanların muhasebe işleriyle ilgilendiği, katılanların, gayrimenkullerinin kira gelirlerinden doğan vergileri ödemesi için sanığa elden para vermelerine rağmen vergi dairesinden yaptıkları kontrolde sanığın vergi ödemelerini yapmadığı, katılanlara da iade etmediği, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında “vergi ve prim borcunu yatırmak” gibi bir görevlerinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmü de dikkate alınmak suretiyle;

sanığın, katılanların gayrimenkullerinin kira gelirlerinden kaynaklanan vergilerini ödemek üzere aldığı paraları ilgili kuruma yatırmayarak özel işlerinde kullandığının anlaşılması karşısında, eylemin, 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,