Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/109 K.2019/10804

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanla temyiz dışı sanık ...'nin uzun süredir arkadaş olup, 2 yıl kadar önce temyiz dışı sanık ...'nin tanıdığı sanık ...’yı katılanla tanıştırdığı, sanık ...'nın Bolu'da elmasının olduğunu belirterek bunu pazarlamak için paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip, bu işe ortak yapma vaadiyle katılandan 6.500 TL para aldığı, bu parayı katılana vereceğini söylemesine rağmen daha sonra iade etmediği,

sanık ...'nın katılana elmaların çürüdüğünü ve işe yaramayacak hale geldiğini daha sonraki zamanlarda ifade ettiği, katılanın parasını ısrarla istemesi üzerine sanık ...'nın bu kez Giresun'da fındık ticareti yaparak para kazanıp ona ödeyeceğini ancak bu ticareti yapabilmek için 8.000 TL'ye ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine katılanın bu kez de sanığa 8.000 TL para verdiği, katılanın sanıkla birlikte Giresun'a gittiklerinde sanığın bu seferde kaliteli fındık bulamadığını söylediği,

araştırmaya devam edeceğini belirterek katılanı gönderdiği sonrasında katılanın parasını istemesi üzerine paraların çalındığını, bu nedenle fındık işini de yapamadığını söyleyip katılanın parasını ödemediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.