Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/10963 K.2019/14893

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirket ile sanık arasında finansal kiralama sözleşmesi yapıldığı, sözleşmeye konu kapalı kasa kamyonet sanığa teslim edildiği, sanığın finansal kiralama sözleşmesine konu borcunu ödememesi nedeniyle katılan şirket sözleşmeyi feshettiği ve sanığa ihtarname gönderdiği, bu ihtarnameyle sözleşmeye konu aracın iadesi talep edildiği halde iade edilmediği,

bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'ndaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın suça konu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında;

eylemin şikayete tabi olan ve 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, suç tarihinin; ihtarnamenin sanığa tebliğ edildiği 23/09/2008 tarihinden itibaren ihtarnamede sanığa verilen 60 ve 5 günlük sürelerin sona erdiği 28/11/2008 tarihi olup, katılan şirket vekilinin sanık hakkında suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra 14/05/2013 tarihinde şikayetçi olduğu dikkate alındığında,

5237 sayılı TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,