Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/11240 K.2020/13007

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nun 20/05/2010 tarihinde emekli olmak için katılan kuruma başvuru yaptığı ve hakkında Kurumun 95/11 numaralı genelgesi uyarınca işlem yapılmasını talep ettiği, sözkonusu genelge hükümlerinden yararlanabilmesi için son başvuru tarihi olan 03/08/2009 geçirilmiş olduğundan başvurusu reddedilen sanığın 5510 sayılı Kanunun geçici 17. maddesine göre 6111 sayılı Kanun kapsamında bu kez ihya başvurusunda bulunduğu ve kendisine 16.107,01 TL ihya borcu çıkarıldığı ancak bu borcu da ödemediği ve 31/08/2010 tarihinde bu kez malûlen emeklilik başvurusu yaptığı ve 17/10/2011 yeniden ihya talabinde bulunduğu,

bu kez 59.854,99 TL ihya borcu çıkarıldığı, 01/11/2011 tarihli vakaletname ile iş takipçisi sanık ...'a vekalet veren sanığın 29/11/2011'de 95/11 sayılı genelgenin uygulanması için yeniden talepte bulunduğu, katılan kurumda memur olan ve hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni verilen sanık ...'in, sanık ... hakkında uygulanmaması gereken 95/11 sayılı genelgeyi tespit edilemeyen bir sebeple 17/01/2012 tarihinde uygulayarak 16.551 TL prim borcunu ödediği takdirde emekli olabilecek duruma getirdiği, sanık ...'in de bu borcu 30/01/2012 tarihinde ödeyip tahsis talebinde bulunduğu,

daha sonra haklarında KYOK verilen memurlarca yapılan veri güncellemeleri neticesinde sanık ...'in 1.951,85 TL prim iadesi alacağının da doğduğu, sanık ...'e ödenen aylıklar ve sağlık harcamaları nedeniyle katılan kurumun toplam 20.808,31 TL zarara uğratıldığı ve bu suretle sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanıkların savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.