Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1151 K.2019/8236

TCK’nın 157/1, 52/1-2-3, 62/1 ve 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın adına kayıtlı olan aracı satışa çıkarması üzerine, sanıkların söz konusu aracı satın almak istedikleri ve katılan ile aracın satışı konusunda 8.250 TL karşılığında anlaşarak kendisine 100 TL kapora verip, noter satışından sonra araç bedelini büroda vereceklerini söyledikleri, sanıkların bu beyanına güvenen katılanın aracı noterde sanık ...’e devrettiği, akabinde katılanın sanıklara ait ....

Otomotiv isimli büroya gitmesi üzerine, sanıkların suça konu araç bedelinin tamamını vermeyip katılana 1.150 TL ödeme yaptıkları ve geri kalan alacağı için 8.250 TL bedelli teminat senedi verdikleri, aradan uzun süre geçmesine rağmen sanıkların, katılanı oyalayarak aracın geri kalan bedelini ödemeyip haksız yarar sağladıkları, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, araç satış sözleşmesi, teminat senedi ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de; hapis cezasının kanuni sonucu olan bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.