Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1198 K.2019/283

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1(iki kez) ve 52/2(iki kez) maddeleri gereğince ikişer defa 1 yıl 6 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2012 tarih ve 2009/73-2012/107 sayılı kararının Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 23.03.2016 tarih ve 2015/6330-2016/3359 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip kararın infazı aşamasında,

hükümlünün uzlaşma yasasından yararlanma talebine konu ilâmın infazının durdurulmasına ve uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına ilişkin anılan mahkemenin 23.12.2016 tarih ve 2016/935 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2017 tarih ve 2017/27 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.01.2019 gün ve 94660652-105-03-12017-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 gün ve 2019/2731 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve hükümlü tarafından bu değişiklik sonrasında uzlaşma talebinde bulunulması üzerine,

Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/935 değişik iş sayılı kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Somut olayda, sanık hakkında müştekiler... ve ...'a karşı sadece dolandırıcılık eylemleri yönünden yargılama yapıldığı ve Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2012 tarih ve 2009/73-2012/107 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, adı geçen sanığın anılan kararla müştekiler... ve ...'e yönelik eylemleri sebebiyle de başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyetine karar verildiği,

sanığın her bir müştekiye yönelik eyleminin birbirinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlünün, şikayetçiler ... ve ...’a kendisini ... olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işleyip, Afyonkarahisar’dan ayrılmasından bir süre sonra Bursa ilinde yakalandığında isminin... olduğunu belirtmesi nedeniyle bu kişi hakkında soruşturma yapılmasına sebebiyet verdiği, böylelikle ... ve ..’a yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık;....’e karşı eyleminden dolayı da iftira suçlarından mahkumiyetine hükmolunduğu ve bu hükümlerin Yargıtay 23. CD’nin 23.03.2016 tarih ve 2015/6330-2016/3359 sayılı ilamıyla onandığının anlaşıldığı olayda;

hükümlünün şikayetçilere yönelik eylemlerini farklı zamanlarda ve bağımsız bir şekilde gerçekleştirmesi nedeniyle atılı suçların birlikte işlendiğinden söz edilemeyeceğinden ve 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşmanın fail ile devlet ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi ceza hukukunu da ilgilendirmesi nedeniyle kesinleşmiş ve infaz edilmiş kararlar yönünden de uzlaştırma hükümleri uygulanacağından, 6763 sayılı Kanun’la uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiğinden, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle,