Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/12409 K.2020/1361

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının tebliğinin usulsüz olduğu savunularak temyiz talebi ile birlikte talep edilen eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 26/03/2015 günlü ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu, gıyabi kararın 7201 sayılı Kanunun 21. Maddesine göre tebliğ edildiği tarihte cezaevinde olan sanığa yapılan tebliğin usulsüz olduğu, eski hale getirme isteminin yerinde ve temyiz itirazının ise öğrenme üzerine süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,