KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/1302 E., 2019/992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-l, 62, 52/2-4, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddi
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık müdafii ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin; sanığın işlediği suçun vasfının TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu olduğunu belirttiği temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanığın, meçhul bir kişi aracılığı ile katılanı arayarak polis olduğunu, banka hesaplarının Fetö terör örgütünün eline geçtiğini, araştırma yapmaları için kendisine bankadan kredi çekip getirmesini söylediği ve katılanın da bundan korkarak paraları çekip sanığa verdiği ve böylece sanığın atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın ikrar içerikli savunmaları, katılan beyanı, teşhis, kamera kayıtları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre;
nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınabilecek sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/1302, K. 2019/992, 19 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama