Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/13587 K.2019/15450

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, 29/09/2015 tarihli dilekçesiyle gerekçeli karar eline ulaşmadığı için temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle, 01/10/2015 tarih, 2013/589 Esas, 2014/404 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu değerlendirilerek;

sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine tebligat çıkarılmadan mernis adresine tebligat çıkarılmasının usule aykırı olması nedeniyle, temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme ve temyiz talebi kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, suç tarihinde kendisini ... olarak tanıtıp, TC kimlik numarasının ele geçirildiğini söyleyerek parasını başka hesaba aktarması konusunda ikna ettiği katılanın kendisine bildirilen hesaba 30.150 TL'yi yatırdığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,