KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/13626 E., 2020/1433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53 Maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay tarihinde sanıkların katılanı telefonundan arayarak katılana Urfa'dan bir şahsın bankadaki hesabını ele geçirdiğini, bankadaki parasını çekip garanti bankasına yatırmasını istedikleri katılanın 70. 000 TL parayı sanıkların belirttikleri hesaba yatırdığı, sanıkların tekrar katılanı arayarak evde altını olup olmadığını sordukları, katılanında Denizbank bankasındaki kasada altınlarının olduğunu söylediği, katılanın Denizbanka gitmek için ikametinden çıktığı, akrabasının arabasına bindiği, arabada akrabasına olayı anlattığında akrabasının dolandırıldığını söylediği,
bunun üzerine katılanın polis ekiplerine haber verdiği sanıkların tekrar katılanı aradıkları, katılana kendilerinin Aydın emniyetinde polis olduğunu, göndermiş olduğu 70.000 TL yi aldıklarını, bu konu ile ilgili emniyete şikayette bulunduğunu, iyi yapmışsın dediklerini ve müştekiye senin paranı 140.
000 TL olarak geri iade ediyoruz dedikten sonra bankadaki altınlarını al ve bizden talimat bekle dedikleri, katılanın polis ekiplerine tekrar haber verdiği ve sanık ...'ın suç üstü yakalandığı, diğer sanık ...'in de araç içerisinde yakalandığı,
böylece sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/13626, K. 2020/1433, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama