Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/13674 K.2020/11094

Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yolda yürümekte olan katılanın yanına yaklaşıp “Ne yapıyorsun teyze, oğlun ne yapıyor” diye sorması üzerine, sanığı tanıyamayan katılanın kendisini annesine benzettiğini düşünerek “Sen beni anneme benzettin galiba” diye cevap verdiği,

sanığın da, katılana annesinin nasıl olduğunu sormak suretiyle tanıdık biri olduğu izlenimini vermeye çalıştığı, sonrasında katılana “Benim bir akrabam öldü, mevlüt okutacağız, annenle birlikte gelin, ayrıca ölen şahsın vasiyeti üzerine fakirlere yiyecek ve para yardımı yapacağım, sana da biraz para ve erzak vereyim, annene ve orada bulunan yoksullara verir misin?” diyerek katılanda güven telkin ettikten sonra, açık kimliği tespit edilemeyen ve sanığın yakını olduğu izlenimi uyandıran erkek bir şahsın yanlarına geldiği ve cebinden bir tomar para çıkararak yardım amacıyla dağıtması için katılana verdiği,

bu sırada sanığın, paraları önce bir hocaya okutması gerektiğini söyleyerek yanlarından ayrıldığı, diğer şahsın katılanın yanında kaldığı ve ölen kişinin dayısının kızı olup çok zengin olduğunu anlatmaya başladığı, sanığın bir süre sonra geri gelerek katılana “Senin üzerinde para veya ziynet eşyası var mı, onları da okutmak gerekiyor, hoca öyle diyor” demesi üzerine, katılanın kolundaki bileziği çıkarıp sanığa verdiği, sanığın bileziği ve paraları okutacağını, diğer şahsın ise erzaklar için poşet getireceğini söyleyerek katılanın yanından uzaklaştıkları, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis, tutanaklar ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.