Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/14295 K.2020/1065

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, internet ortamı üzerinden araç satış ilanı verdiği, ilan vasıtası ile kendisine ulaşan müştekiden kapora için 3.000,00 TL talep ettikleri, kaporanın temyiz dışı sanık ...'ya ait banka hesabına yatırılmasının istedikleri, müştekinin bu hesaba anlaşılan kaporayı gönderdiği, sanıkların parayı ATM cihazlarından çektikleri, sonrasında ise müştekinin sanıklara ulaşamadığı iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanları, teşhis, bilirkişi raporu ve diğer deliller bir arada değerlendirilerek,

sanıkların hileli hareketlerle müştekiden menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407. 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanıklar hakkında suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması, tayin edilen cezalarda eksiklik ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.