Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/14367 K.2020/586

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 165/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 3-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkişn hüküm katılan vekili ve sanık ...’in müdafii tarafından, suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ...’in müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait şirkette çalışan sanık ...’in şirket adına satın alınan kömürleri diğer sanık ...’in yardımıyla olunan işlettiği depoya bıraktığı ve daha sonra bu malları sanık ...’e sattığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda;

1-Sanık ... hakkında atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın savunmaları, katılan beyanı ile dosya kapsamından mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek sanığın beraati mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında atılı suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2 ve 165/1. maddelerinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçları nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,