Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1443 K.2020/9093

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı 20/03/2018 tarihli duruşmaya, Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü bulunan sanık ... getirtilerek hazır edilmiş ve hüküm sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık ...’nın 10/05/2018 tarihli temyiz başvurusunun öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek katılanı cep telefonundan arayarak kendilerini polis olarak tanıttıkları ve katılanın iş yerine ait [TELEFON] numaralı telefon üzerinden üç kişinin para çekmek üzere olduklarını ve bu şahısları uzun zamandır takip ettiklerini, bu şahısları yakalayabilmeleri için temyiz dışı sanık ... ismine 19.000 dolar yatırması gerektiğini söyledikleri, katılanın bu isme 19.000 dolar havale ettiği, sanıkların bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.