Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/14844 K.2020/1109

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın mali müşavir olduğu ve katılanın işyerine ait vergi ve sigorta işlemleriyle ilgilendiği, 2013 yılında katılanın işyerinin vergi ve sigorta borçlarını yatırması için sanığa verdiği 11.500 TL’yi ilgili kurumlara ödemediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında “vergi ve prim borcunu yatırmak” gibi bir görevlerinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği’nin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmü de dikkate alınmak suretiyle;

sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirketin vergi ve sigorta borçlarını ödemek üzere aldığı paraları ilgili kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandığının anlaşılması karşısında eylemin, 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,