Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/14917 K.2020/4261

TCK’nın 204/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müteveffa sanık ...'in, katılan ...'e ait oto kiralama firmasından kiraladığı otomobili, sanık ...'in kendisini ... olarak tanıtıp, üzerinde kendi fotoğrafı yapıştırılmış olan ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle katılan ...'a aricen sattığı karşılığında 1.500 TL nakit ve katılana ait 47 KU 007 plakalı aracı alarak ortadan kaybolduğu bu şekilde atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 21/04/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, uygulama maddesinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, ekspertiz raporu ile dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.