Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/150 K.2020/10936

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz dışı sanık ....ve dava dışı .... vekili olduğunu söyleyen sanık ...’ün, Boğazköy Arnavutköy yolu mevkii....pafta 4895 ada 1 parsedeki taşınmaz için katılan ile Bakırköy .....Noterliğinde 20450 yevmiye nolu 26/06/2008 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi düzenlediği, katılanın sanık ...’e 110.000TL peşin ve 75.000TL'lik parça parça çek verdiği, karşılığında sanığın katılana .... ve ... adına düzenlemek suretiyle 300.000TL lik bedelli teminat senedi verdiği, fakat arazinin tapuda devredilmemesi üzerine katılanın söz konusu arazinin ....ve ....’ya ait olmadığını, davalık olduğunu, aynı arazinin başkalarına da satıldığını öğrendiği,

sanıklara ulaşamadığı parasını da geri alamadığı, bu şekilde sanıkların katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda; sanık ... yönünden yapılan incelemede; sanık her ne kadar savunmalarında suçlamayı kabul etmese de katılan ...’ın ve tanıkların beyanları, taşınmazın tapusunun 01/07/2008 tarihinde teslim edileceğini beyan eden sanık ... ile katılan arasında tanzim edilmiş 26/06/2008 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi,

Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 1993/208E. sayılı dosya fotokopisi, söz konusu arazinin başkası adına kayıtlı olduğunu gösteren tapu kayıtları, arkasının sanık ... tarafından ciro edildiği anlaşılan katılan tarafından düzenlenmiş çekler, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek; sanığın baştan itibaren haksız menfaat elde etme amacıyla hareket ettiği ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunun işlediği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak katılanın zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.