Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15005 K.2020/10357

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yolda yürümekte olan müştekilere yaklaşıp, kız kardeşini taciz eden şahıslar olduğunu, müştekilerin bu şahıslara benzediğini, elinde telefon numaraları olduğunu söyleyerek kontrol etmek amacıyla müştekilerden cep telefonlarını istediği, müştekilerin sanığa cep telefonlarını kontrol etmesi için verdikleri, sanığın numaralara baktıktan sonra kız kardeşini çağıracağını söyleyerek müştekilerin yanından uzaklaşmaya başladığı,

taksiye binip kaçacağını anlayan müştekilerin sanığa engel oldukları ve cep telefonlarını aldıkları, sanığı yakalayarak emniyet ekibine teslim ettikleri, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık beyanı, müşteki ve tanık ifadeleri, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.