Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15167 K.2020/1686

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen davanın reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, yetkilisi olduğu şirket adına katılan şirket ile finansal kiralama sözleşmesi imzalayarak araç kiraladığı, kira borcunu ödememesi sebebiyle katılan şirket tarafından sözleşmenin feshedilip kiralanan aracın iadesi istendiğinde suça konu aracı iade etmeyip uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

İstanbul 46.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/806-2014/253 sayılı dosyasında sanık hakkında aynı suçtan açılan kamu davasının tarafları aynı olmakla birlikte, suça konu araçların farklı olması ve her iki aracın farklı tarihlerde kiralanmış olması karşısında, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılmış mükerrir nitelikte dava olmadığı, buna göre 5271 sayılı CMK’nın 223/7 maddesi kapsamında davanın reddi koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak,

aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan ve kesinleştiği anlaşılan İstanbul 46.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/806-2014/253 sayılı dosyasının celbedilip esasa etkili olabilecek belgelerin onaylı suretlerinin dosya arasına alınmasından sonra, sanığa atılı eylemlerin, uzlaştırma kapsamındaki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanık hakkında daha önce açılmış mükerrir nitelikte kamu davası bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi,