Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15348 K.2020/777

765 sayılı TCK’nın 504/3, 80 ve 522/1 maddeleri gereğince 3 yıl 13 ay H.C. ve 2.111 YTL A.P.C. (ayrıca TCK.md.31) B-..6036 nolu kartla ilgili olarak; 765 sayılı TCK’nın 504/3, 80 ve 522/1 maddeleri gereğince 3 yıl 13 ay H.C. ve 2.380 YTL A.P.C. (ayrıca TCK.md.31) C-..0406 nolu kartla ilgili olarak; 765 sayılı TCK’nın 504/3, 80 ve 522/1 maddeleri gereğince 3 yıl 13 ay H.C. ve 8.903 YTL A.P.C. (ayrıca TCK.md.31) Ç-..4997 nolu kartla ilgili olarak; 765 sayılı TCK’nın 504/3 ve 80. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay H.C. ve 1.060 YTL A.P.C. (ayrıca TCK.md.31)’nın TCK’nın 71. ve 72. maddeleri gereğince içtima ettirilerek neticeten 12 yıl 45 ay H.C. ve 15.204 YTL A.P.C.

Bankaları ve bankaların verdiği kredi kartını vasıta kılarak dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar olmayan sanık bakımından, müdafiinin yüzüne karşı hükmün tefhimi hukuksal sonuç ifade etmeyeceğinden, sanığa yapılmış geçerli bir tebligat olmaması nedeniyle eski hale getirme istemi yerinde görülerek sanık müdafiinin temyiz itirazının öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;