Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1548 K.2019/6057

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

...

İlköğretim Okulu’nda memur olarak çalışan sanığın, mutemetlik görevinin asli görevi olmayıp, muhasebe ve mutemetlik evraklarının takibi şeklinde geçici görevi olduğu, okulda çalışan memurların 2006 yılı vergi iadesi fişi miktarları gösteren listede, sanığın bu yıla ilişkin her hangi bir vergi iade fişi vermemesi nedeni ile vergi iadesi alamayacağı, bu nedenle okulda kalan listede isminin üstünün çizili ve karşının boş olduğu, ancak sanık tarafından Muhasebe Müdürlüğü’ne götürülen diğer nüshada ise vergi iade fişi vermiş gibi rakam yazdığı ve imzaladığı, bu şekilde sahte oluşturulan belgeyi Muhasebe Müdürlüğü’ne verdiği,

sanığın maaş hesabına 15/02/2007 tarihinde 78,28 TL haksız vergi iadesi miktarının yatırıldığı, maaş listesinde sanık adına da vergi iade miktarı yatırıldığının okul müdürünce fark edildiği, bunun üzerine sanığın 08/03/2007 tarihinde yatırılan miktarı geri ödediği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, TCK’nın 67/2-d maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem olan 05/06/2008 hüküm tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/2-d, 3 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2978 sayılı Vergi İadesi Kanununun 1. maddesi kapsamında 2006 yılına ait vergi iadesine konu harcamalarını tevsik etmek için kurumuna belge vermediği halde Muhasebe Müdürlüğü’ne bildirilen listeye ismini yazması eyleminin aynı Yasanın 6. maddesine uygun bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre idari para cezalarına mahkemelerce hükmolunması gerektiği ve 2978 sayılı Yasanın 01/01/2006 tarihinden geçerli olmak üzere 15/02/2006 gün ve 26081 Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5454 sayılı Yasanın 10/a maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmış olması karşısında;

sanığın eyleminin kullanma tarihi itibariyle suç teşkil etmediği ve başkaca bir yasal düzenleme de yapılmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,