Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15592 K.2020/2842

a) Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle TCK.nun 204/1, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince b) Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu nedeniyle TCK.nın 37. maddesi delaletiyle 158/1-f-son, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince c) İftira suçu nedeniyle TCK.nın 268/1 maddesi delaletiyle 267/1, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet 2) Sanık ... için 02/06/2015 tarihli asıl karar ile bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu nedeniyle TCK.nın 37. maddesi delaletiyle 158/1-f-son, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet B) 15/07/2015 tarihli ek karar ile Sanık ...'nın temyiz isteğinin süre yönünden reddi.

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ve sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanıklar tarafından ve sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 24/11/2014 olarak yazılmış olan suç tarihinin 21/11/2014 olarak mahallinde düzeltilmesi ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması karşısında tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın ruhsat sahibi olduğu ... plâkalı aracı satmak için ....com ve ....com isimli internet siteleri üzerinden satış ilanı verdiği, ... ismini kullanan sanık ...'nun katılanı arayarak ilan verilen aracı satın almak istediğini söylediği, sanık ile katılanın aracın satımı hususunda 40000 TL bedel ile anlaştıkları;

sanık ...’nun çek ile ödeme yapmak istemesi üzerine ilk aşamada katılanın bunu kabul etmediği ancak sanık ...’nun çekin fotokopisini gönderip sağlam olup olmadığını kontrol ettirmek istemesi üzerine katılanın çeki kontrol ettirdiğinde sağlam olduğunun söylenmesi üzerine kabul ettiği, suç tarihinde ... adına düzenlenmiş sahte kimlik kullanan sanık ... ve sanık ...’nın birlikte ...'a geldikleri,

sanık ...’nun çeki ciro ederek katılana verdiği ancak noterden aracın devrinin sanık ... adına yapılmasını istediği ve bunun üzerine de aracın devrinin sanık ... adına yapıldığı ancak daha sonra söz konusu satış karşılığında verilen çekin sahte olduğunun anlaşıldığının iddia edildiği olayda,

1) Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede,

02/06/2015 tarihli hüküm sanık ...'nın yokluğunda tefhim edilmiş olup, Sanık ...'nın duruşmada bildirmiş olduğu adresine sanık ... adına çıkartılan ve gerekçeli kararı içeren tebligat 7201 sayılı yasanın 21/1. maddesine göre usulüne uygun olarak 25/06/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, sanık ...'nın CMUK 310/1 madde geregince 1 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 09/07/2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 15/07/2015 gün ve 2015/70 E, 2015/175 K sayılı ek kararda ve sanık ...’nun tevil yollu ikrarı, katılan beyanı ve dosya kapsamından sanık ...’nun üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkümiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’un 52.maddesindeki “(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran; adli para cezası hesaplanırken, öncelikle 5237 sayılı Kanun’un 52/1. maddesi uyarınca tam gün sayısının belirlenmesi ve aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılmasını müteakip, 52. maddenin 2. fıkrası uyarınca belirlenen miktar ile gün sayısının çarpılması suretiyle para cezasının tespit edilmesi gerekirken, adli para cezasının 3.333 tam gün olarak belirlenmiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına, lehine değerlendirme yapacak şekilde, “Sanık hakkında belirlenen 3.333 gün adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den hesap edilmek suretiyle netice olarak 66.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede,

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanarak başkası hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlaması gerektiği, sanığın, menfaat temin etmek amacıyla başkası adına düzenlenmiş ehliyet fotokopisini kullanması eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçuna vücut verdiği ve bu suçtan da hüküm kurulduğu, bu nedenle sanık hakkında açılan ve yasal unsurları oluşmayan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan beraat hükmü verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,