Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15658 K.2021/7086

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve 06/11/2013 tarihli ifadesinde katılma talebinde bulunan; ancak katılma talebi konusunda bir karar verilmeyen müşteki ...'in CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2, 238. maddeleri uyarınca katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılandan borç para aldığı ve zamanında ödeyememesi üzerine müşteri çeki vereceğini söyleyerek yeniden borç para talep ettiği, katılanın da sanığa tekrar borç para verdiği, sanığın borçlara istinaden 2475605 nolu 30/06/2011 tarihli ve 20.818 TL bedelli ve 1997449 nolu 15/11/2011 tarihli ve 8500 TL bedelli çekleri verdiği, 20.818 TL'lik çekin arkasındaki 4. ciro imzası olan ... ismi altındaki imzanın sanık ...'a ait olduğu, 8500 TL'lik çekte 1.ciro imzası ... ismi altındaki imzanın sanık ...'a ait olmadığının anlaşıldığı ve katılanın şikayetçi olduğu,

böylece sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanları, dosya içerisinde yer alan tüm bilgi ve belgelere göre, suça konu 30.06.2011 tarihli çek hakkında sanığın, çeki katılana kendisinin verdiğini ve ekonomik durumunun kötü olduğu ve ödeme yapamaması nedeniyle borca itiraz ettiğini savunduğu, suça konu 15.11.2011 tarihli çekteki ciro imzasının sanığa ait olmaması ve bu çekin sanık adına cirolu olarak katılana verildiğinin tespit edilememesi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçunun sabit olmadığı,

ayrıca sanığın katılanla arasında daha önceki ticari ilişkisi nedeni ile suça konu çeki katılanın beyanları ve sanığın ikrarlarına göre önceden doğan bir borç için verildiği dolayısıyla dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı ve sanığın cezalandırılmasını gerektirecek kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gerekçeleriyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.