Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15685 K.2020/37

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2017 tarihli ve 2015/380 esas, 2017/30 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 21/03/2017 tarihli 2017/754 esas, 2017/753 sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip,

yeniden başlayan yargılama sırasında bozma gereği yerine getirilerek 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde söz konusu suçun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini takiben sanık ve müşteki arasında uzlaşma sağlandığından bahisle kamu davasının 6763 sayılı Kanun’la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi gereğince düşürülmesine dair ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2017/48 esas, 2019/144 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/11/2019 gün ve 94660652-105-34-17159-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2019 gün ve 2019/120733 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, yargılamaya konu suçun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle kovuşturma dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderildiği,

uzlaştırmacının dosyaya 12/02/2019 tarihli raporunu ibraz ettiği, raporda müştekinin yargılamaya konu eylem nedeniyle meydana gelen 3.600,00 Türk lirası zararının dört eşit taksitte 05/07/2019 tarihine kadar müştekinin banka hesabına yatırılması şartıyla edimli olarak uzlaştıklarına ilişkin raporun sunulduğu ve sanığın bakiye edimini henüz ifa etmediği, 5271 sayılı Kanun’un “Mahkeme tarafından uzlaştırma” başlıklı 254/2. maddesinde yer alan, “Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir.

Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır.” şeklindeki hükmü uyarınca edimin ifasının tamamlanmasına kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Olağanüstü nitelikte olan kanun yararına bozma yasa yoluna ancak, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı başvurulabilmesi ve bozulması talep edilen 07/03/2019 tarihli 2019/144 karar sayılı karara ilişkin dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığa tebligatın yapıldığı ancak yoklukta verilen düşme kararının katılan veya vekiline tebliğ edilmediği bu nedenle de kararın kesinleşmediği anlaşılmakla; söz konusu kararın usulüne uygun bir şekilde katılan vekiline tebliğ edilip, temyiz yoluna başvurulması halinde dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesi,