Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/15968 K.2021/4470

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın kendisine ait ... plaka sayılı aracı satmak için Eskişehir oto pazarına geldiği, sanıklar ...'ın araca müşteri olduğu, pazarlıkta anlaştıkları, katılanın anlaşma sonrası aracıyla birlikte Bilecik'e döndüğü, sanıkların katılanı arayarak süre istedikleri ve satışı için vekaletname hazırlamasını istedikleri, katılanın sanıklar ...'ın yönlendirmesiyle hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen ... adına vekaletname çıkarttığı, katılanın sanıklar ... ile buluştuğu, aracı sanayide bir ustaya gösterdikleri, sanıklar ...'ın parayı denkleştirmeye çalışıyoruz diyerek katılanı oyaladıkları,

sanık ...'in evine geldikleri ve bir süre parayı hazırladıklarını belirterek katılanı oyaladıkları, sonrasında parayı vereceğiz diyerek evden çıktıkları ve katılanın yanından bir şekilde uzaklaştıkları, aracı ise aynı gün oto galericilik yapan ...'ya sattıkları, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, araç satış sözleşmesi, vekaletname, fotoğraf teşhis tutanakları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanıkların eylemi sonucu dolandırıcılık suçun sübut bulunduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmeden, TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasındaki isabetsizliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.