Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/16040 K.2020/199

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ..., sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.11.2006 ve 28.11.2006 tarihlerinde yapılan kira sözleşmeleri uyarınca sanıkların 2 aylık ücreti ödeyip geri kalan aylık kiralama ücretini ödemedikleri ve katılan vekili tarafından ihtarnameye rağmen ödemeyip araçları iade etmediklerinden bahisle 12/04/2007 tarihinde şikayet edildikleri anlaşılmakla her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi 19/11/2007 olarak belirtilmiş ise de suç tarihinin şikayet tarihinden sonra olamayacağı anlaşılmakla şikayet tarihi suç tarihi olarak yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 19.11.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.