KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/16109 E., 2020/1955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
2-Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü ise vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede,
Suç tarihlerinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talebinin incelenmesinde,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/02/2013 tarih 2011/5.MD-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı ilamında yer alan "...Diğer taraftan, aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından da vekalet ücretine hükmedilmesine gerek yoktur." yönündeki kararı uyarınca; beraat hükmü verilen nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden sanığa avukatlık ücreti takdir edilmemesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/16109, K. 2020/1955, 12 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama