Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1652 K.2019/1122

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın da avukat olarak görev yaptığı ortak avukatlık bürosunda katip olan sanığın, iddianamedeki anlatımda sınırlandırıldığı üzere; Adana 9. İcra Dairesinin 2005/10082 E ve 7. İcra Dairesinin 2003/4311 E sayılı dosyalarında yapılacak işlemler için kendisine katılan tarafından verilen sırasıyla 350 ve 40 TL'yı zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunup şahsi ihtiyaçlarının giderilmesinde harcadığı bu şekilde sanık hakkında ayrı ayrı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Mahkemece sanık hakkında açılan davanın mükerrir olduğu gerekçesiyle verilen ret hükmü üzerine Dairemizin 10/07/2017 gün 2016/3520 esas, 2017/17859 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında açılan Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/05/2012 tarihli 2011/770 (E) ve 2012/622 (K) sayılı ilamı hakkında Yargıtay 23. Ceza Dairesi tarafından 11/05/2016 tarih 2015/7735 (E) 2016/6179 (K) sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği belirtilip, her iki davanın, sanığın aynı eylemine ilişkin olup olmadığının tespiti ile mükerrer dava açılıp açılmadığı hususunun değerlendirilmesi,

eylemlerin aynı olmadığının tespiti halinde ise sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilebilmesi ve haksız menfaat miktarının belirlenebilmesi için dosyalarının birleştirilmesi sağlandıktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine Mahkemece;

iki dosyadaki eylemlerin zincirleme şekilde tek suç oluşturduğu değerlendirildiği ancak Yargıtay 23. Ceza Dairesi tarafından bozulduktan sonra Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/495 esasına kaydedilen dosya hakkında tekrar hüküm kurulup Yargıtay'a gönderildiği gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri gereğince hüküm kurulup, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/495 esas sayılı dosyasında verilen ceza mahsup edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, iki dosya arasındaki uygulamaların etkin pişmanlık hükümleri açısından farklılık arzettiği ve dosyaların birlikte değerlendirilmesi gerektiği,

kaldı ki Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/495 esas, 2017/663 karar sayılı dosyasının Dairemizin 21/02/2019 tarih ve 2018/90 esas sayılı ilamıyla bozulduğu anlaşılmakla, bahse konu dava dosyalarının birleştirilmesi sağlandıktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumumun takdir ve tayini zorunluluğu,