Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1817 K.2019/5809

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin karar celsesi olan 21/12/2015 tarihli duruşmaya yönelik mazeret dilekçesi vermesi üzerine, sanık müdafiinin mazeret talebinin kabulüne karar verildiği, sanığın yüzüne karşı okunan ve sanık müdafiinin ise yokluğunda verilen 21/12/2015 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararın sanık müdafiine 17/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdafii ile temsil edilen sanık açısından temyiz süresinin müdafiiye yapılan tebliğ ile başladığı, bu itibarla hükmün sanık müdafii tarafından yasal süresi içinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı telefonla arayıp kendisini savcı olarak tanıtmak suretiyle hesapları üzerinden terör örgütüne para gönderildiği ve teröristleri yakalayacakları konusunda katılanı aldatıp PTT hesabına toplam 13.000 TL yatırmasını sağlayarak haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,