Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1985 K.2019/6660

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen kişilerin, katılanı ev telefonundan arayarak kendilerini komiser olarak tanıtmak suretiyle katılanın bankadaki parasını boşaltan şahıslara yönelik operasyon yapacakları konusunda katılanı aldatıp kendisinden bankada 25.475 TL parası olduğunu öğrendikleri, katılana ev telefonunu açık bıraktırıp kullandığı cep telefonundan irtibata devam ettikleri ve katılanı yönlendirmeleri neticesinde bankadan 10.000 TL’yi çekmesini sağlamaları üzerine, belediye otoparkında bir komiserin gelip parayı teslim alacağını söyledikleri, ardından sanığın, katılanın yanına gelip kendisini komiser olarak tanıtmak suretiyle kendisinden söz konusu parayı alarak haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,