Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1993 K.2019/4742

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından lehe temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılanı arayarak kendilerini polis ve savcı olarak olarak tanıtmak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 08/10/2015 tarihli kararın sanığa 05/11/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 29/08/2016 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,