KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/202 E., 2021/1050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 23/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek ve temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle kendisine 31/10/2018 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin sanığın 09/11/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Mağdur ile aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle temyiz dışı sanık...'ın isteği üzerine, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ..., ..., ... ve ... ...'in gözünü korkutmak amacıyla mağdurun çalıştığı bahçeye geldikleri, mağdurun sanığa ve yanındaki arkadaşlarına “burada ne geziyorsunuz” dediği, araçlarının çamura saplandığını söyleyerek mağdur ile konuşmaya başladıkları, mağdurun “kontör yüklemeyi bilen var mı” diye sorduğu, bunun üzerine sanık ...'in kontör yüklemek üzere mağdurun telefonunu ve şifre yazılı kağıdı aldığı, yüklemeye çalıştığı, sonra yükleyemediğini söyleyerek kartı ve telefonu temyiz dışı sanık ...'e verdiği,
...'in yükleme yapacağı sırada sanık ...'in eliyle yüklememesini işaret etmesi nedeniyle kontörü yüklemediği, şifreyi kaydettiği ve mağdura kontörü yüklediğini, bir saat sonra mesaj geleceğini söylediği ve hep birlikte giderek şifresini hileli davranışlarla ele geçirdikleri kontörü başkasına satarak haksız menfaat temin ettikleri, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre;
sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/202, K. 2021/1050, 10 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama