Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2276 K.2019/11579

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 168/1, 62, 52 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2010 tarih, 2009/308 Esas, 2010/15 Karar sayılı kararının, 23/03/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, 2012 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/05/2018 tarih, 2017/204 Esas, 2018/126 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 23/03/2010 tarihi ile ikinci suçun işlendiği tarih olan 2012 tarihine kadar duran zamanaşımı süresi de dikkate alınarak, 01/01/2004 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar suç tarihinde yürürlükte olan ve sanığın lehine bulunan 765 sayılı TCK’nın 510, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından.