Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2288 K.2019/5673

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteğinde de bulunulması halinde, eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisi Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan ve sanık ...’in 29/02/2016 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte dosyanın tekrar gözden geçirilmesi isteğiyle temyiz iradesini de ortaya koyduğundan, eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 21/03/2016 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın mernis adresine 17/06/2013 tarihinde tebliğ edildiği, ancak; sanığın bu tarihte Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşıldığından,

gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin usulüne uygun olmadığından ve sanık ...’in talebi yerinde görüldüğünden, sanık ...’in 29/02/2016 tarihli temyiz talebinin öğrenme ve süresinde olduğu kabul edilerek, eski hale getirme isteğinin kabulü ve sanık ... yönünden ise 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılacağının öngörüldüğü,

sanığın savunmasında verdiği adres ile tebliğ çıkartılan mernis adresi bir birinden farklı olduğundan 17/06/2013 tarihli tebligat işleminin geçersiz olduğu bu nedenle sanığın öğrenme üzerine kullanılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;