Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2316 K.2019/4795

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, arsa alıp ayrı ayrı ev yapan katılanların tapularını alabilmeleri için, katılan ...'e adam başı 10.000'er TL vermeleri halinde tapudaki tanıdıkları vasıtasıyla oturma iznini alabileceğini ve bu işi halledebileceğini söylediği, katılan ...'in de diğer katılanlarla görüşerek aralarında para topladıkları ve toplam 70.000 TL'yi sanığa verdikleri, sanık bu iş için karşı tarafa 100.000 TL sözü verdiğini, kalan 30.000 TL'yi cebinden ödediğini söylediği,

aradan 2 yıl geçmesine rağmen sanığın oturma izni alınması işini halletmemesi nedeniyle katılanların sanıktan paralarını istediklerinde sanığın kendisinin de 30.000 TL para verdiğini, bu paranın kendisine ödenmesi halinde işi halledeceğini söyleyerek katılanların paralarını iade etmediği böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanık müdafiinin hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,