Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2847 K.2020/1240

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve suç işlemek için örgüt kurmaksuçlarından suçundan sanığın sanıkların mahkumiyetine beraatine ilişkin hüküm hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinde “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

09.05.2007, 01.06.2007, 27.06.2007, 14.07.2007, 21.05.2008 ve 22.05.2008 tarihli iddianamelerde “Vakıfbank Körfez Tütünçiftlik Şubesinin krediler bölümünde memur olarak çalışan sanık ...’ın, bankaya sunulan belgelerin sahte olduğunu bilerek diğer sanıklarla tam bir işbirliği içerisinde usulsüz işlemlerle otomobil kredisi kullandırıp, bu işlemler karşılığında komisyon almak suretiyle menfaat temin ettiğinin iddia olunması nedeniyle, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, resmi belgede sahtecilik suçları yanında, 4389 Sayılı Yasanın 22/3. (5411 Sayılı Yasanın 160.) maddesindeki bankacılık zimmetinin de tavsif edilmiş olması,

Ayrıca dosya hakkında Mahkemenin 31/12/2010 tarih 2007/130 Esas ve 2010/500 Karar sayılı hükmünün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi'nin 27.03.2013 tarih... Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek mahalline gönderilmiş olması karşısında;