Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3014 K.2019/4818

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından başvurunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıkların dolandırıcılık suçunu yapmak amacıyla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, Denizli’den kiraladıkları araçla Antalya iline gittikleri, sanıklardan ...’in, aralarındaki iş bölümü gereğince, mağdurun yanına yaklaşarak, kendisini Polis olarak tanıtmak suretiyle kimlik kontrolü yapıp, mağdura ait kimliği cebine koyduktan sonra bu kez ondan cebindeki banka kartlarını istemesi üzerine mağdurun, yanında bulunan Garanti bankasına ait kartı, şifresini de söylemek suretiyle sanığa verdiği, sanığın bu kartla banka ATM’sine mağdurla giderek karttan 300,00 TL çekmesine rağmen, hesapta para olmadığını söyleyerek başka kart istediği,

mağdurun kimlik kartını kurtarabilmek amacıyla evde bulunan Vakıfbank’a ait kartı getirmek üzere olay yerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra evden aldığı Vakıfbank kartıyla her iki sanığın yanına gittiği, banka kartının şifresini öğrenen sanıkların Yapı-Kredi bankası ATM’sinden 1.000,00 TL ve 2.000,00 TL olmak üzere iki kez çekim yaparak toplam 3.000,00 TL’yi mal edindikleri, daha sonra şikayetçiye banka ve kimlik kartlarını vererek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşıldığı olayda;

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, kendilerini polis olarak tanıttıkları mağdurdan, ekonomik değeri bulunduğu hususunda şüphe bulunmayan menkul mal niteliğindeki banka kartlarını mağdurun rızası hilafına ele geçirmeleri şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, akabinde ele geçirdikleri bu banka kartı ile para çekmeleri eylemlerinin ise, ayrıca banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu,

başka bir deyişle banka kartlarının hukuka aykırı ele geçirilmiş olması nedeniyle, gerçek içtima kuralları gereğince banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, kartı ele geçirirken işlenen hukuka aykırı eylem nedeniyle de dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 44. maddesi uyarınca kapsamında yalnızca dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.