Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3072 K.2021/4344

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde, kuyumculuk yapan müştekinin dükkanına gelen sanıkların üzerinde bulunan 19,5 gr ağırlığında 22 ayar bilezik görünümünde olan aldatıcı nitelikteki düşük ayarlı dört adet bileziği müştekiye satmak istedikleri, müştekinin de nakit parası olmadığı için alamayacağını söylediği, sanıkların, davranışlarından şüphelenen polis tarafından yakalanmaları suretiyle dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanı, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. Maddesinde adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı işte çalıştırma seçeneği de olduğu halde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine şeklinde karar verilerek infaz yetkisinin kısıtlanmış olması infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.