Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3164 K.2021/4340

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın iş yeri telefonunu arayan bir erkek şahsın, kendisini komiser ... olarak tanıtarak katılana nüfus bilgilerinin ele geçirildiğini, adına 10 adet hat çıkarıldığını söylediği ve cep telefonunu istediği, katılanı bu defa cep telefonundan aradığı, dosyası ile savcı ... ... ın ilgilendiğini, adliyeye gelmesi gerektiğini söylediği, katılanın arayan kişinin yönlendirmesi sonucu önce adliyeye, sonra valilik binasına gittiği, orada polis memurları ile görüştüğü, akabinde Vakıfbank İzmit şubesine yönlendirilerek hesabında bulunan 50.000TL yi sanığın hesabına göndermesini sağladığı,

yine Ziraat Bankası hesabında bulunan 5000 doları göndermek üzereyken katılanın banka görevlileri tarafından uyarıldığı, sanığın bu parayı hesabından çekerek dolandırıcılık suçunun işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve uzlaşmanında sağlanamadığı sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.