Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3282 K.2021/7148

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, keşideci şirket yetkilisi ...’e ait işyerinden boş olarak çalınan 30/12/2009 keşide tarihli, 5.700 TL bedelli çeki bir şekilde ele geçirdiği, aldığı borç para karşılığında cirolayarak tanık ...’e verdiği, ... tarafından da çekin cirolanarak ...’ya verildiği, ancak bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın, suça konu çalıntı çeki kullanmak suretiyle menfaat temin ettiği ve üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

sanığın, suça konu çeki cirolayarak verdiği tanık ...’i tanımadığına yönelik savunmasına karşın, suça konu çekin arkasında bulunan ... adına atılı ciro imza ve yazılarının sanığın eli ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi raporu, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamı itibariyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesinin son fıkrası yönünden ek savunmasının alınmamış olması ve suça konu çekin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünden bozma isteyen tebliğname görüşüne,

suç tarihi itibariyle anılan yasa hükmünün yürürlükte bulunmaması ve suça konu çekin gerçek bir çek olması nedeniyle iştirak edilmemiştir.

Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden verilen hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 4. fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen hüküm yönünden aynı sayılı Kanun’un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin, ilgili maddedeki hak yoksunluklarının hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.