Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3314 K.2020/11155

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın işlettiği resturanta gelerek katılana kendisini emekli savcı ... olarak tanıtıp, sonrasında katılanı telefon ile arayarak “... isimli arkadaşının icra yoluyla istediği özelliklere uygun reyon tipi buzdolabı, buz makinesi ve 135 ekran Sony marka televizyonunun satılacağını” bildirip isterse kendisine bu eşyaların hepsini icradan 4.240 TL'sına satın alabileceğini söyleyerek katılandan 2.240 TL para aldığı iddia edilen olayda; sanığın dolaylı ikrarı, teşhis işlemleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosyadaki tüm deliller gözetilerek atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/374 Esas - 2009/255 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.