Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3389 K.2021/150

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Temyiz dışı sanık ...'ın yolda yürüyen müştekinin yanına gelerek kendisine bir adres sorduğu, sanığın yanlarına gelerek sanık ...'ın ayrılmasını sağladığı, müştekiye sanık ...'ta satılık fotoğraf makinesi olduğunu, kendi iş yerlerine getirdiğini ancak babanın agresif tavırları nedeniyle alamadıklarını, kendisinin satın alması halinde 500,00 TL komisyon vererek alacağını söylediği, müştekinin 1600,00 TL karşılığında makineyi Vedat'tan satın aldığı, sanığın gösterdiği iş yerine gittiğinde kendisini bulamadığı ve aramasına rağmen ulaşamadığı, kendisine satılan makinenin piyasa değerinin 50,00 TL olduğu,

hileli hareketlerle müştekiden haksız menfaat temin edildiği iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanı, ikrar, uzlaştırma raporu ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde ikinci kez tekerrüre esas alınan İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/92 esas, 2010/1465 karar sayılı ilamına konu tehdit suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.