Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/339 K.2020/11670

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 25/04/2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/06/2017 tarih ve 2017/448 Esas, 2017/342 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; Iğdır 2.Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. Maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı arayarak, kendisini emniyet amiri olarak tanıttığı, katılana telefon numarasının suç örgütlerine hizmet ettiği, çete üyelerinin hesabına girerek parasını kullanacaklarını, bunun önlenebilmesi için belirttiği banka hesabına para aktarmasını ve suçlular yakalandığında paranın kendisine iade edileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın hesabında bulunan 85.000 TL' yi sanık ... adına olan hesaplara gönderdiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin, sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.