Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/372 K.2020/9621

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 31/05/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin, bir arkadaşı vasıtası ile sanıklarla tanıştığı, sanık ...'in kendisini ... ismiyle ve gümrük müşaviri olarak, temyiz dışı sanık ...' ün de yine kendisini gümrük müşaviri olarak tanıttıkları; sanıkların gümrükten ihale yoluyla LCD televizyon alacaklarını, bu işin çok karlı iş olduğunu ifade edip müştekiyi inandırdıktan sonra onun adına da ihaleye girebileceklerini söyledikleri; müştekinin bu hususta sanıklarla anlaştığı; sanıkların toplam 290.000 TL, ilk etapta 38.000 TL istedikleri; müştekinin bunun 31.300 TL'sini temin edip sanıklara verdiği,

sanıkların parayı aldıktan sonra müşteki ile irtibatı kesmeyerek ihalenin sonuçlandığını, ancak gümrükte yapılan müfettiş denetimi nedeniyle malın çıkışını yaptıramadığını söyledikleri, birkaç gün bu şekilde oyaladıktan sonra ortadan kayboldukları, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, tanık beyanları, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamından; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.