Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/379 K.2021/1049

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 17/04/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekiyi olay günü arayan şahsın, müştekiye ait cep telefonu hattı ile Cumhuriyet Başsavcısına küfür edildiğini, ayrıca kimlik bilgileri kullanılarak örgüte para aktarıldığını, bu nedenle belirttiği hesaba para yatırmasını istediği, bunun üzerine müştekinin verilen hesap numarasına ATM'den 4.100 TL parayı yatırdığı, bu hesabın sanığa ait olduğu ve bu hesabı aktif olarak kullandığını beyan ettiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, banka cevabi yazısı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre;

telefonla arayan şahsın kendisini başkomiser olarak tanıttığını ve haksız menfaat temin ettiği gözeterek suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.